Food-print Tilburg eindpresentatie

Op 24 februari 2011 is het onderzoek gepresenteerd naar de food-print van Tilburg.

Rijst, avocado’s of zalmfilet. Het voedsel dat in Tilburg wordt gegeten komt uit de hele wereld. Sperziebonen uit Egypte of biefstuk uit Argentinië, er komen veel voedselkilometers bij kijken om het eten op ons bord te krijgen. In opdracht van de Brabantse Milieufederatie zochten studenten van Wageningen University uit wat de mogelijkheden zijn om voedsel regionaal te produceren.

Het project “de Food-print van Tilburg” onderzocht hoeveel ruimte nodig is om het voedsel te produceren dat in Tilburg geconsumeerd wordt. Kan de stad volledig of gedeeltelijk zelfvoorzienend worden en wat betekent dat voor het landschap rondom Tilburg? In twee maanden tijd hebben zes studenten van Wageningen University op deze vraag een antwoord gezocht én gevonden. De grond rondom Tilburg is denkbeeldig omgetoverd tot landbouwgrond om zo aan de voedselvraag van de stad te voldoen. De veranderingen die regionale voedselvoorziening voor het landschap met zich mee brengt zijn in dit onderzoek ook in kaart gebracht.

Vijftigduizend hectare land is nodig om voldoende gevarieerd voedsel te verbouwen voor tweehonderdduizend Tilburgers. Dit komt neer op een denkbeeldige cirkel met een doorsnede van 25 kilometer rondom de stad of 75 duizend voetbalvelden. Uiteraard kunnen we geen rijst verbouwen en ook de teelt van bananen in Brabant is nogal lastig. Daarom zijn bij onze berekeningen exotische gerechten vervangen door producten die wel in Nederland te produceren zijn. Aardappelen in plaats van couscous en appels als vervanging voor mango’s.
Dierlijke producten nemen samen 75% van de benodigde ruimte in beslag. Gewassen die als veevoer dienen (zoals maïs en graan) zijn hierin meegerekend. Dit neemt veel ruimte in beslag. Als alle dierlijke en plantaardige producten in de buurt van Tilburg worden geproduceerd, groeit Tilburg ver over haar gemeentegrenzen heen. Conclusie: volledig overschakelen op lokale voedselproductie is zeker met het huidige consumptiepatroon niet mogelijk. Wel kan op de landbouwgrond rondom Tilburg voldoende aardappelen en groente worden verbouwd. Daarmee kunnen de inwoners van Tilburg dus in ieder geval wel alvast voor een deel zelfvoorzienend zijn.

Als het voedsel uit de regio komt scheelt dit transport en kan de uitstoot van broeikasgassen worden verminderd. Maar er is meer winst te behalen. Door verliezen in de voedselketen verspillen we nu zeker 30% van het geproduceerde voedsel; jammer van de energie en de ruimte. Als we meer bewust zijn van wat we eten, zullen we ook minder verspillen en wordt de benodigde oppervlakte automatisch kleiner. Bij regionalisering zijn kringlopen van en naar de stad weer makkelijker te sluiten en biedt het een impuls voor de regionale economie. Ook een bewustere consumptie van dierlijke producten kan het ruimtebeslag omlaag brengen.

Uiteraard zal dan het landschap zoals we dit nu kennen sterk veranderen. De keuze van ons voedsel zorgt voor verandering van de invulling die aan een gebied gegeven wordt. Aan de hand van schetsen wordt zichtbaar gemaakt hoe het landschap er uit komt te zien als bijvoorbeeld vooral akkerbouw, veeteelt of juist kleinschalige landbouw wordt toegepast.

Er is een flyer van het project beschikbaar.
Belangstellenden kunnen het eindverslag downloaden.
En ook de eindpresentatie.