Wet Ammoniak en veehouderij

In het kader van de Wet ammoniak en veehouderij (Wav), goedgekeurd door de Minister van LNV, moest de Provincie de 'zeer kwetsbare gebieden' aanwijzen. Het vaststellingsbesluit van Provinciale Staten van Noord-Brabant van de aanwijzing van de zeer kwetsbare gebieden was voor de BMF aanleiding om in beroep te gaan.

De BMF heeft eerder, zowel op provinciaal niveau als op regionale schaal (Reconstructiecommissies, ambtelijke werkgroepen) constructief medewerking verleend aan de beoordeling en besluitvorming in deze procedure. Dit heeft uiteindelijk voor ongeveer 90% van de gebieden tot aanvaardbare oplossingen en keuzes geleid. Onderhavig beroep betreft uitsluitend gebieden die in dit proces wel zijn benoemd maar waar de uiteindelijke keuzes (van Reconstructiecommissies en uiteindelijk GS) door ons niet kunnen worden onderschreven. Dit beroep past derhalve in de eerder gemaakte bestuurlijke afspraken inzake Reco en Wav (o.a. Cork).

De BMF maakt zich zorgen omdat een aantal voor verzuring gevoelige gebieden niet als zeer kwetsbaar gebied op de Wav-kaarten is opgenomen. Deze gebieden missen daarmee de zo nodige bescherming.

Om te beoordelen welke gebieden als zeer kwetsbaar dienen te worden aangewezen, keek de BMF naar de kwetsbaarheid van de natuur en naar de aanwezigheid van kwetsbare soorten en de biodiversiteit (Countdown 2010). Belangrijk criterium was ook of het gebied een belangrijke schakel is in het ecologisch netwerk.

Het beroep tegen het vaststellingsbesluit van de Wav kaarten heeft betrekking op de uiteindelijk door de Provincie gevolgde uitwerking van de werkwijze bij de aanwijzing van de zeer kwetsbare gebieden ingevolge de Wav. Bijvoorbeeld een aantal ecologisch samenhangende, dan wel op elkaar aansluitende gebieden is opgesplitst in meerdere gebieden. Hierdoor zijn ze als kleiner dan 50 ha. aangemerkt en scoren ze in de beoordelingstabel niet op ecologische samenhang.